ÇÖZ ELİNİ BRE YAMTAR

ÇÖZ ELİNİ BRE YAMTAR

Erzurum, Sivas, Amasya, Ankara…
Böyle mi başladı Baba,
Bizim Mücadelemiz…
Bizim Tarihimiz..
Yamtar’a bağırmasa
İşbara Alp,
Çöz elini, Bre Yamtar
Çöz Elini…
Yamtar, selin ortasında…
Yamtar, delinmiş gök, kusarken içini
Seller bin dağı söküp de,
Önüne katar gibi..
Irmağın ruhuna katılmış sanki…
Irmağın içinde onbeş çeri..
Kişiye “kes” derler
Eşanlamlısıdır bu, kişi demenin..
Gök delinmiş, Breee…!
Irmağın ruhuna bin gök birden
Girmiş de, “Kızıl Çıkmış” gibi..
Irmağa düşen onbeş çeri…
Bir kayaya tutunmuş Yamtar…
Onbeşi de, Yamtar’ın eline ayağına…
İşbara Alp, gecenin karasında…
Delinmiş Göklerin kustuğu
Gökten gelen ırmaklar altında…
Hayalleyerek az bir parça
Görebildiği Yamtar’a
Bağırıyor, tüm ruhuyla…
Bre Yamtarrrr…
Çöz elini….
Çeriler varsın Gök Tanrıya…
Tengri Bir ve Uludur…
Affeder bizi…
Yamtar, çözemez elini…
Nasıl çözsün Breee…
Türk

nasıl satar gardaşını !?

Şu sel gelmiş vurmuş hepsini…
Irmağa düşürmüş çoğunu..
Bir kayaya zor bela tutunmuş Yamtar…
Yamtar’a tutunmuş on beş çeri…
Gel de yüreğine ver emri…!
Nasıl çözsün elini, nasıl bıraksın çerileri
Selin insafına, gadrine, merhametine !?
İşbara Alp, atı üstünde…
Yıldırımlar sağından solundan,
Türk’ü terbiye etmekte…
O Koca Türk ORdusu…
Bozkırın Töresine,
İki çamçak kımız içme vaktince
Başladı ve bitirdi, gökten gelen ırmakları
Döktü boğdu ordumuz, yarıdan az fazla
İşbara Alp ala ala heylendi..
Savaş cenk, toydur bize..
Deyip keyiflendi..
Öfkeyle keyfi bir eyledi..
Naralandı :
Buyruktur Bre Yamtar…
Çöz elini….
O kaya parçasına, vatan diye
Geçirirken elini, pençe niyetine
Diğer elini tutan çerilere
Baktı baktı, ruhuyla yüreğiyle
Diz çökercesine…
Çeriler meğer ki, bağırır dururmuş
Bre Yamtar, Bre Yamtar…
Onların Başı, Yüzlerin Başı, Binlerin Başı…
Binbaşı Yamtar…
Bırak bizi, Gök Tanrı’ya varalım…
Yeryüzünde bir ordu var Allah’ım..
“Senin Ordu’ndur,” diyelim…
Tarihin Geçmiş Savaşçı Beyleriyle
Birleşelim…
Bırak bizi Bre Yamtar…
Bırak ki, sen yaşayasın..
Boyumuz Soyumuz Budunumuz
Senden yarar bulsun…
Bırak bizi, çöz elini Bre Yamtar…
Çözdü elini, Yamtar…
Ve şimdi, nefsinden
Kendi keyfinden…
Bunca yetişmişliğine, çektiklerine
Çilesine, sabrına, meşakkatine..
Her şeye ve herkese rağmen
Yine de…
Vazgeçerek kendilerinden..
Kendilerini Millet için kurtarıp
Kendilerinden vazgeçenler
Bırakmalıdır, nefislerini sele…
Madem ki, her yürek bizde Yamtar’dır..
İşte bu da şimdi,, yeni parolamızdır..
Herkes, demelidir ki, kendi kendine
Çöz Elini Bre Yamtarrr..
Çöz Elinii…
Çözdüm ben önce, kendi, elimi…
Sonra şiire döktüm, yine kendimi..
Çöz Elini Bre Yamtar…
Çözün Elinizi…
ASKER AVŞAR
Yazarın Tüm Yazılarını Görmek İçin TIKLAYINIZ