DİYEMEDİM

DİYEMEDİM

GECENİN ARDI   

DİYEMEDİM

Bin yıldır zulmette bu yorgun yüreğim

Bir deli gömleğinde yaşıyorum diyemedim

Kainatın yükünü taşır gibi bedenim

Cellat ilmeğinde yaşıyorum diyemedim

Merhametli bir gülün özleminde sabah

Hicran zindanında yaşıyorum diyemedim

Keskin bir kılıç üstünde masum bir günah

Bir kan sevabında yaşıyorum diyemedim

Kıtmire öykünür kırgın, uykusuz yarınlarım

Üç yüz yıldır uyanık yaşıyorum diyemedim

Fırat, Dicle kurudu, susuz kaldı asırlarım

Nemrut korunda  yaşıyorum diyemedim

Hazan hafif kalır, darmadağınık bir sükut

Nefes almadan yaşıyorum diyemedim

Tebessüm eskide kaldı, musallada tabut

Ölümü yormadan yaşıyorum diyemedim

Prof. Dr. YÜKSEL ARSLANTAŞ

Yazarın Tüm Yazılarını Görmek İçin TIKLAYINIZ